Tag: តាកែវ

នៅពេលថ្ងៃខ្ញុំត្រូវធ្វើការងារធ្ងន់ៗឲ្យគ្រប់តាមចំនួនអង្គការកំណត់ ប៉ុន្តែនៅពេលទៅដល់ផ្ទះពេលយប់ ខ្ញុំត្រូវឆ្លៀតដាំដំណាំនៅក្នុងផ្ទះបន្ថែមទៀត ដើម្បីឲ្យកូន និងម្ដាយរបស់ខ្ញុំមានអាហារហូបបន្ថែមទៀត។ នៅ ទឹម អាយុ៨១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិប្រសៀត ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម គ្រួសាររបស់ទឹមគឺជាប្រជាជនមូលដ្ឋាន ប៉ុន្តែការរស់នៅរបស់គាត់គឺលំបាកខ្លាំង។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ទឹម ត្រូវចូលទៅក្នុងកងចល័តឃុំ ដើម្បីធ្វើការងាររែកដីដំបូកយកទៅចាក់ក្នុងស្រែនៅភូមិប្រសៀត និងភូមិព្រៃល្វា, លើកទំនប់, ជីកប្រឡាយ, រែកដី ជីករណ្ដៅ និងធ្វើស្រែ...

ខ្ញុំនិងបងស្រី រិន បានចូលបដិវត្តន៍ដូចគ្នា។ ប៉ុន្តែបងស្រីបានចេញពីធ្វើប្រធានកងចល័ត ទៅធ្វើគ្រូពេទ្យនៅមន្ទីរពេទ្យព១ ហើយខ្ញុំបានចេញពីសហករណ៍ ទៅធ្វើការងាររោងចក្រ។ នៅទីក្រុងភ្នំពេញ ខ្ញុំបានទៅជួបបងស្រីបានម្ដង មុនពេលអង្គការបញ្ជូនខ្ញុំឲ្យទៅធ្វើការនៅក្នុងកងពលមជ្ឈិម ខេត្តក្រចេះ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ ខ្ញុំឈប់ទទួលបានដំណឹងពីបងស្រីបន្តទៀតនៅពេលគាត់ចេញពីទីក្រុងភ្នំពេញ។ សេង រឿន[1] អាយុ៤០ឆ្នាំ(២០០៣) រស់នៅភូមិត្រពាំងកែស ឃុំត្រាំកក់ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ រឿន មានឪពុកឈ្មោះ ហេង ហើយម្ដាយឈ្មោះគែន។ បន្ទាប់ពីរបបខ្មែរក្រហមដួលរលំក្នុងឆ្នាំ១៩៧៩...

អង្គការបានចែកអង្គការឲ្យមួយគ្រួសារ៥កំប៉ុង សម្រាប់ហូបរយៈពេលមួយសប្ដាហ៍។ ខ្ញុំបានយកអង្ករនោះចំនួន៣ស្លាបព្រានៅពេលព្រឹក និង២ស្លាបព្រាននៅពេលល្ងាច ទៅដាំលាយជាមួយបន្លែផ្សេងៗសម្រាប់ធ្វើបបរផិពេញមួយឆ្នាំង ចែកឲ្យសមាជិកគ្រួសារហូប។ ចំណែកគ្រួសារដទៃទៀត ដែលមិនចេះរៀបចំរបបអាហារបានឈឺដាច់ពោះស្លាប់ទាំងអស់គ្នា ហើយខ្លះទៀតដាច់ចិត្តសម្លាប់កូនចៅខ្លួនឯងដែលនៅតូចធ្វើជាអាហារហូបបន្ថែម។ ឡុង ទួន អាយុ៧៤ឆ្នាំ រស់នៅភូមិប្រសៀត ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ ទួន មានកូន៥នាក់ ក្នុងនោះមានម្នាក់ស្លាប់ដោយសារបាក់ទឹកដោះ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម អង្គការបានជម្លៀស គ្រួសារទួន ទៅស្វាយស៊ីសុផុន(ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ) ដោយសារតែប្ដីរបស់ទួន គឺជាអតីតទាហាន...

បន្ទាប់ពីអង្គការសម្លាប់ប្ដីរបស់ខ្ញុំរួច ប្រធានកងបានបញ្ជូនខ្ញុំចូលក្នុងចល័ត ដើម្បីធ្វើការងារធ្ងន់ៗឆ្ងាយពីសហករណ៍ និងមិនអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំត្រលប់ទៅជួបមុខកូនទាល់តែសោះ រហូតដល់របបខ្មែរក្រហមដួលរលំ។ ប្រាក់ សុផៃ អាយុ៦៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិទួលទ្រា ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យ លន់ នល់ សុផៃ បានរៀបការជាមួយមេទាហានម្នាក់ និងមានកូនម្នាក់។ ចូលដល់សម័យខ្មែរក្រហម អង្គការបានចាប់ប្ដីរបស់សុផៃ ទៅសម្លាប់ ហើយសុផៃ ត្រូវចាត់តាំងឲ្យចូលក្នុងកងចល័ត ដើម្បីធ្វើការងារមួយចំនួនដូចជា ជីកប្រឡាយ,...

នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ខ្ញុំបានបាត់បង់សាច់ញាតិជាច្រើននាក់ ក្នុងនោះមាន ប្ដី,​ ប្អូន និងបងប្អូនជីដូន ត្រូវបានអង្កការចាប់យកទៅសម្លាប់ ដោយគ្រាន់តែគាត់រៀនសូត្របានខ្ពង់ខ្ពស់ ហើយ ម្ដាយ, កូនរបស់ខ្ញុំពីរនាក់ និងសាច់ញាតិខាងម្ដាយជាច្រើននាក់ទៀតបានស្លាប់ដោយសារអត់អាហារ។ ណុប លឹម អាយុ៧៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិក្ដុល ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម អង្គការបានបែងចែកប្រជាជននៅក្នុងភូមិក្ដុលជាពីរប្រភេទ គឺប្រជាជនចាស់ និងប្រជាជនថ្មី។ នៅក្នុងសហករណ៍ ប្រជាជនថ្មីមិនមានសិទ្ធិអ្វីទាំងអស់...

ខ្ញុំមានអារម្មណ៍តក់ស្លុតយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលដែលបានឃើញអង្គការបាញ់សម្លាប់ក្មេងម្នាក់នៅមុខមនុស្សជាច្រើនរយនាក់ រួចយកខ្សែទាក់កអូសសាកសពយកទៅបោះចោលក្នុងព្រៃ ដោយគ្រាន់តែកុមារម្នាក់នោះលួចដំឡូងមួយមើមហូប។ មូលហេតុដែលក្មេងនោះលួចអាហារ ព្រោះអង្គការបានបង្ខំឲ្យក្មេងៗដូចជាខ្ញុំធ្វើការងារធ្ងន់ៗរាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្តែរបបអាហារដែលអង្គការផ្ដល់ឲ្យគឺបបររាវពីរពេល ហើយនៅពេលខ្វះស្បៀងខ្លាំង គឺកាត់បន្ថយនៅសល់តែមួយដងនៅពេលយប់។ ទៀង រុន​ អាយុ៦០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិក្ដុល ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម គ្រួសាររបស់រុន គឺជាប្រជាជនថ្មី ជម្លៀសចូលទៅរស់នៅភូមិក្ដុល ក្នុងឆ្នាំ១៩៧៥។ នៅក្នុងសហករណ៍ អង្គការបានចាត់ទុកប្រជាជនថ្មីជាទាសករណ៍ដាច់ថ្លៃ និងមិនមានសិទ្ធិអ្វីទាំងអស់។ ម៉្យាងវិញទៀត...

ទៀង ចន្ថន អាយុ៥៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិក្ដុល ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ចន្ថន បានរស់នៅជាមួយជីដូននៅក្នុងសហករណ៍។ ក្នុងអំឡុងពេលនោះ ចន្ថន មិនទាន់ចេញទៅធ្វើការនោះទេ ហើយការហូបអាហាររបស់គាត់គឺលំបាកខ្លាំង។ ជាអកុសល ការអត់ឃ្លានបានធ្វើឲ្យ ជីដូន និងប្អូនរបស់ចន្ថន បានធ្លាក់ខ្លួនឈឺ និងស្លាប់។  ការបាត់បង់សាច់ញាតិនេះ បានធ្វើឲ្យចន្ថន មានការស្ដាយស្រណោះជាខ្លាំង ព្រោះពេលនោះគាត់គ្មានលទ្ធភាពមើលថែ ឬរកថ្នាំសង្កូវមកព្យាបាលជំងឺបាន។...

ណឹម យឹម[1] អាយុ៦៥ឆ្នាំ(២០០៣) រស់នៅភូមិតារាប ឃុំជាងទង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម គ្រួសាររបស់យឹម គឺជាប្រជាជនមូលដ្ឋាន​ និងទទួលបានការទុកចិត្តពីអង្គការ ព្រោះសាច់ញាតិរបស់គាត់គឺជាមនុស្សស្អាតស្អំ មិនមានជាប់ទាក់ទងជាមួយអ្នកធ្វើការងារក្នុងរបបមុន។ ​ទោះបីជាយ៉ាងណា គ្រួសាររបស់យឹម មិនបានរស់នៅជួបជុំគ្នានោះទេ ដោយកូនរបស់គាត់ស្ទើរតែទាំងអស់ ត្រូវចូលទៅរស់នៅ និងធ្វើការងារក្នុងកងចល័ត និងកងកុមារ ហើយប្ដីប្រពន្ធរបស់យឹម ក៏ត្រូវធ្វើការងារផ្សេងគ្នា។ ក្រៅពីបែកបាក់គ្រួសារ យឹម និងកូនតូចៗពីរនាក់ដែលស្នាក់នៅក្នុងសហករណ៍...

ចាន់ សម្បត្តិ អាយុ៥៥ឆ្នាំ រស់នៅភូមិក្ដុល ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម សម្បត្តិ នៅជាក្មេងតូចនៅឡើយ និងបានស្នាក់នៅជាមួយម្ដាយ ហើយការចង់ចាំរបស់គាត់ ភាគច្រើនគឺការខ្វះខាតអាហារហូបចុក និងមានជំងឺប្រចាំកាយ។ បន្ទាប់ពីរបបខ្មែរក្រហមទទួលបានជ័យជម្នះ គ្រួសាររបស់សម្បត្តិបានជម្លៀសទៅរស់នៅម្លិចស្វាយ ក្បែរពោធិ៍វន្ត។ ក្នុងអំឡុងពេលជម្លៀស គ្រួសាររបស់សម្បត្តិ មិនមានស្បៀងអាហារជាប់ខ្លួនទាល់តែសោះ ហេតុនេះហើយទើបម្ដាយរបស់គាត់ត្រូវដើរសុំស្រូវតាមផ្ទះរបស់ប្រជាជនពីតំបន់ដែលខ្លួនរស់នៅរហូតមកដល់តំបន់ទ្រលាប់។ បន្ទាប់មក នៅពេលមានស្រូវបន្តិចបន្តួច ម្ដាយរបស់សម្បត្តិ បានរៀបចំបុកស្រូវនោះឲ្យទៅជាអង្ករ...

ខៀវ សួន អាយុ៨៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិក្ដុល ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ សួន មានឪពុកឈ្មោះ ឡុង និងមានកូនចំនួន១០នាក់។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ឪពុក មីង អ៊ំ និងកូនរបស់សួនចំនួន៣នាក់ដែលមានអាយុប្រមាណ៣ឆ្នាំ បានបាត់បង់ជីវិតដោយសារតែការអត់ឃ្លាន។ នៅក្នុងសហករណ៍ អង្គការបានរៀបចំដាំបបរពីរពេលសម្រាប់ចែកឲ្យប្រជាជនហូប ដោយនៅពេលព្រឹក សួន ទទួលបានបបរមួយវែក និងពេលល្ងាចមួយវែក។ ប៉ុន្តែនៅពេលដាច់ស្បៀងខ្លាំង អង្គការបានយកអង្ករបន្តិចបន្តួច...

សុខ ចម្រើន អាយុ៥៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិស្វាយព្រៃ ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ចម្រើន បានរត់ភៀសខ្លួនទៅរស់នៅខេត្តកំពង់ស្ពឺ ជាមួយសាច់ញាតិ ដើម្បីបានរស់រានមានជីវិត។ នៅខេត្តកំពង់ស្ពឺ ចម្រើន បានចូលទៅក្នុងក្រុមយុវជនកងចល័ត ដើម្បីធ្វើការងាររែកដីដំបូក, ជីកប្រឡាយ, រែកសំណាប, រែកកណ្ដាប់ស្រូវ និងបោកស្រូវ។ ជាញឹកញាប់ ចម្រើន ត្រូវក្រោកទៅធ្វើការងារចាប់ពីម៉ោងប្រមាណ៤ ទៅ៥យប់មាន់រងាវ រហូតដល់ម៉ោង១១ថ្ងៃត្រង់...