Category: អត្ថបទស្រាវជ្រាវ

បទពិសោធន៍ និងរំឭកការចងចាំរបស់បងប្អូន២នាក់ពីរបបខ្មែរក្រហម

ស៊ឹង គឹមស្រ៊ុន (អាយុ៧៤ឆ្នាំ) និង អៀប គុយ (អាយុ៦៦ឆ្នាំ) គឺជាបងប្អូន ដែលមានម្ដាយបង្កើត និងឪពុកផ្សេងគ្នា រស់នៅក្នុងភូមិទី៨ ឃុំ/ស្រុកកោះសូទិន ខេត្តកំពង់ចាម។ គឹមស្រ៊ុន និង គុយ បានរស់នៅ និងធ្វើការងារនៅតាមកងចល័តក្នុងរបបខ្មែរក្រហម និងនិយាយចែករំលែកបទពិសោធន៍ និងរំឭកការចងចាំរបស់ខ្លួនក្នុងរបបខ្មែរក្រហម​៖ ស៊ឹង គឹមស្រ៊ុន[1] ជាបងស្រី អ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម និងជាអតីតកងចល័តនារីវ័យកណ្ដាលខ្មែរក្រហម...

ឌុច សាវុធ៖ រៀបរាប់អំពីផលវិបាកនៃការប៉ះទង្គិចនៅតាមបណ្តោយព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ និងស្ថានភាពសុខភាពបច្ចុប្បន្ន

ខ្ញុំឈ្មោះ ឌុច វុធ  កើតក្នុងឆ្នាំ១៩៥៦ អាយុ ៦៩ឆ្នាំ។ ខ្ញុំមានទីកន្លែងកំណើតស្ថិតនៅ ភូមិធ្មា ឃុំ ក្រាំងស្នាយ ស្រុកឈូក ខេត្តកំពត។ បច្ចុប្បន្នខ្ញុំរស់នៅភូមិបាក់នឹម ឃុំច្រេស ស្រុកជុំគិរី ខេត្តកំពត។ កាលពីកុមារភាពខ្ញុំមិនបានចូលរៀនច្រើននោះទេ គឺរៀននៅសាលាក្នុងវត្តអារាម​។ នៅចុងឆ្នាំ១៩៧៤ ខ្ញុំបានចេញពីផ្ទះធ្វើដំណើរដល់ស្រុកទឹកឈូខាងជើង ខេត្តកំពត នៅទីនោះខ្មែរក្រហមបានទទួលជ័យជម្នះលើកងទ័ព លន់ នល់ ក្នុងតំបន់ដែលខ្ញុំធ្វើដំណើរទៅដល់។...

កាន់ ឯម៖ អតីតកម្មារិនីនៅមន្ទីរកាត់ដេរ

នៅចន្លោះឆ្នាំ១៩៧៦ ដល់ឆ្នាំ១៩៧៩ ខ្ញុំ បានធ្វើការងារនៅមន្ទីរកាត់ដេរសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ខ្មៅនៅផ្សារអូរឫស្សី ក្រុងភ្នំពេញ។ ខ្ញុំឈ្មោះ កាន់ ឯម ភេទស្រី[1] អាយុ៦៦ឆ្នាំ។ ខ្ញុំ មានស្រុកកំណើតនៅក្នុងភូមិជង្ហុក ឃុំសំបូរមាស(បច្ចុប្បន្នស្ថិតក្នុងឃុំអំពិល) ស្រុកកំពង់សៀម ខេត្តកំពង់ចាម។ សព្វថ្ងៃ ខ្ញុំ រស់នៅក្នុងភូមិពេជ្រចិន្តា ឃុំពេជ្រចិន្តា ស្រុកភ្នំព្រឹក ខេត្តបាត់ដំបង។ ឪពុកឈ្មោះ កាន់ ម៉េត (ស្លាប់)...

តាត់ ប៊ុនសុង រំឭកពីបទពិសោធន៍នៅកងកុមារ ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម

ខ្ញុំឈ្មោះ តាត់ ប៊ុនសុង[1] អាយុ៥៥ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើត និងទីលំនៅបច្ចុប្បន្ន នៅភូមិអូររុន ឃុំអូរស្វាយ ស្រុកបុរីអូរស្វាយសែនជ័យ ខេត្តស្ទឹងត្រែង។ ឪពុកខ្ញុំឈ្មោះ តាត់ យិត និងម្ដាយឈ្មោះ អន សឹម ឪពុកម្ដាយខ្ញុំមានស្រុកកំណើត នៅស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ កាលនោះ សម្ដេចតាបានឲ្យប្រជាជនមករស់នៅតំបន់សម្បូរព្រៃ កាឡុង ដើម្បីការពារព្រំដែនកុំឲ្យប្រទេសជិតខាងឈ្លានពានយកទឹកដីរបស់យើង។ ពេលខ្ញុំមកដំបូងមានព្រៃច្រើន សម្ដេចតាបានចែកដីកាឡុង...

ស៊ីវ អេង៖ ខ្មែរក្រហមបម្រុងយកខ្ញុំទៅវាយចោលចំនួនពីរលើក

ស៊ី​វ អេង[1] ភេទ​ស្រី​ អាយុ​​៧០​ឆ្នាំ ​​មានទីកន្លែង​កំណើត​នៅ​ភូមិ​ស្ដុក​ជ្រៃ ឃុំ​តាំង​សំរោង ស្រុក​​ត្រពាំង​ក្រឡឹង ខេត្ដ​កំពង់​ស្ពឺ​។​ បច្ចុប្បន្ន​រស់នៅ​ស្រុក​អន្លង់វែង ខេត្ដ​ឧត្ដរមាន​ជ័យ។ ស៊ី​វ អេង បាន​និយាយ​ថា៖ «​នៅពេលនឹកឃើញពី​របប​ខ្មែរក្រហម ខ្ញុំដឹង​ត្រឹម​ថា​វាមាន​​ការ​​លំបាក ​និងជួបប្រទះ​​​ការ​អត់​ឃ្លានខ្លាំង​។ ​ទ្រព្យ​សម្បត្ដិ​​ក្រុម​គ្រួសា​រ​របស់​ខ្ញុំ​ដែល​ខិត​ខំ​​កសាង​តាំង​ពី​ជំនាន់​សង្គម    ​រាស្រ្ដ​​និយម​​ ត្រូវ​បាន​​រឹប​អូស​ទាំង​​ស្រុង​ដាក់​ក្នុង​សហករណ៍​​ខ្មែរក្រហម​​ ហើយ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​​ទទួល​បាន​ ​គឺ​កម្លាំង​ដើម្បី​ធ្វើ​ការងារ​រួម។ ​នៅ​ក្នុង​ជំនាន់​ខ្មែរក្រហម​ខ្ញុំនៅ​សល់​តែ​បាត​ដៃ​ទទេ​​ប៉ុណ្ណោះ​​ ហើយ​ខ្ញុំ​គ្មាន​អ្វី​ដែល​ត្រូវ​សោក​ស្ដាយ​ ឬ​ខឹង​នឹង​ខ្មែរក្រហម​​ដែរ។ កាលពី​កុមារ​ភាព​ខ្ញុំ​ធ្វើស្រែ​ចម្ការ​ជាមួយ​ឪពុក​ម្ដាយ​។...

ញឹម សឿន៖ ពេទ្យកងទ័ព

ញឹម សឿន[1] អាយុ​៥៨​ឆ្នាំ មាន​ទីលំនៅកំណើតនៅភូមិ​ដូន​ចិន ឃុំ​បុស្សខ្នុរ ស្រុក​ចំការលើ ខេត្ត​កំពង់ចាម។ បច្ចុប្បន្ន សឿន រស់នៅភូមិ​ស្វាយចេក ឃុំ​ថ្លាត ស្រុក​អន្លង់វែង ខេត្តឧត្តរមានជ័យ។ សឿន​ បាន​និយាយអំពីបទពិសោធន៍ជីវិត​ឆ្លងកាត់របបខ្មែរក្រហមថា៖ «ខ្ញុំ​ធ្លាប់បាន​រៀន​សូត្រ​នៅ​ត្រឹម​​ថ្នាក់​ទី​៥ នៅ​ក្នុង​ខេត្តកំពង់ចាម។ ខ្ញុំ​មាន​បងប្អូនបង្កើតចំនួនបីនាក់​ ហើយ​ប្អូនទាំងពីរនាក់បាន​ស្លាប់​ដោយ​សារជំងឺ។ នៅពេល លន់ នល់ ធ្វើរដ្ឋប្រហារនៅថ្ងៃទី​១៨ ខែមីនា ឆ្នាំ​១៩៧០...

ស៊ុត ពិល៖ យើងអាចរកយុត្ដិធម៌បានលុះត្រាតែប្រទេសយើងមានសន្ដិភាព

ស៊ុត ពិល[1] ​កើត​ក្នុង​​ឆ្នាំ​​១៩៤៩ ​ក្នុង​​ភូមិ​​រំដេង ឃុំ​​ខ្នារពោធិ៍ ​ស្រុក​​សូទ្រ​និគម ​ខេត្ដ​​សៀមរាប​។​ បច្ចុប្បន្ន​​​រស់​នៅ​​ក្នុ​ងភូមិទួលសាលា ​ស្រុក​​អន្លង់វែង​​​ ខេត្ដ​ឧត្ដរមានជ័យ។​ ស៊ុត​ ពិល និយាយថា​៖ “នៅ​ក្នុងសម័យ​​ខ្មែរក្រហម​ ខ្ញុំបានឃើញ​ស្ថានភាពរស់នៅ​មួយដ៏សែន​​លំបាក។ នៅ​​ចន្លោះ​ឆ្នាំ​​១៩៧២-​១៩៧៣​ ​​ខ្មែរក្រហម​​ដាក់​ឲ្យខ្ញុំ​​រស់​នៅ​​ក្នុង​​កង​ចល័ត។​​ បន្ទាប់​មក​នៅ​​ចន្លោះ​​ឆ្នាំ​​១៩៧៤-១៩​៧៥​ ខ្ញុំ​​​ផ្លាស់ពីកងចល័តទៅ​ធ្វើ​​ជា​អ្នក​​ឡើង​​ត្នោត​​ ដើម្បី​ផលិត​​ស្ករ​​ក្នុង​​សហករណ៍។​ ​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ការងារនេះរហូតដល់កង​ទ័ព​​វៀតណាម​​វាយ​​ចូល​​មក​​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ហើយ​សហករណ៍​​ខ្មែរក្រហម​ត្រូវ​បាន​​​​រំសាយ​​នៅឆ្នាំ​១៩៧៩។​​​ បន្ទាប់មក ខ្ញុំបាន​បន្ដរស់នៅក្នុងភូមិកំណើត​ក្រោមការគ្រប់​គ្រង​របស់​កង​ទ័ព​​​វៀតណាម​។ នៅជំនាន់ខ្មែរក្រហម​...

ធីរ៉ាន់ ង៉ុវហេង ប្រាប់ថា៖ «ព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃកំពុងផ្ទុះអាវុធខ្លាំង ដោយភាគីថៃប្រើកាំភ្លើងធំ និងយន្តហោះចម្បាំងF-16»

នៅថ្ងៃទី២៨ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៥ ព្រឹន្ទបាលឯក សួន រ៉ោន ត្រូវកងកម្លាំងថៃបាញ់សម្លាប់ បន្ទាប់ពីទទួលបានដំណឹងនេះ មួយសប្តាហ៍ក្រោយមក កងវរសេនាតូចថ្មើរជើងលេខ២១២ ស្ថិតនៅឃុំទន្លូង ស្រុកមេមត់ ខេត្តត្បូងឃ្មុំ ដឹកនាំកម្លាំង១០០នាក់ ធ្វើដំណើរទៅកាន់ទិសប្រាសាទតាក្របី។ ថ្ងៃទី២៥ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៥ ធីរ៉ាន ដានី និងម្តាយបានហៅទូរសព្ទទៅប្អូនប្រុស ព្រឹន្ទបាលឯក ធីរ៉ាន់ ង៉ុវហេង ដែលកំពុងឈរជើងប្រចាំនៅទិសប្រាសាទតាក្របី។...

អួន នីម៖ អតីតពេទ្យឆ្មបនៅមន្ទីរពេទ្យ១៧មេសា

នៅអាយុ១៨ឆ្នាំ នីម ត្រូវបានខ្មែរក្រហមបញ្ចូនចេញពីខេត្តកំពត ដើម្បីឲ្យទៅរៀនជំនាញពេទ្យ និងធ្វើការងារនៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យ១៧ មេសា(មន្ទីរពេទ្យព្រះកុសុមៈ ឬពេទ្យលោកសង្ឃ) ក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ។ នីម បានរៀនទ្រឹស្ដីពេទ្យទូទៅ និងបានជ្រើសរើសសិក្សាជំនាញពេទ្យឆ្មប។ ឈ្មោះ អួន នីម[1] ភេទស្រី អាយុ៦៨ឆ្នាំ។ នីម មានស្រុកកំណើតនៅក្នុងភូមិត្រមែង ឃុំត្រមែង ស្រុកឈូក ខេត្តកំពត។ សព្វថ្ងៃរស់នៅក្នុងភូមិកណ្ដាល ឃុំម៉ាឡៃ ស្រុកម៉ាឡៃ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ...

មិត្តមិនមែនពេទ្យទេ ធ្វើតែការងាររបស់មិត្តទៅ

នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ហួង ត្រូវបានខ្មែរក្រហមបញ្ជូនឱ្យទៅធ្វើជានីរសារនៅស្រុកកៀនស្វាយ។ នៅពេលបែកពីសមាជិកគ្រួសាររយៈពេលយូរ ហួង នឹករឭកដល់សមាជិកគ្រួសារ ស្របពេលដែលម្ដាយរបស់គាត់មានជំងឺផង បានស្នើសុំប្រធានកង ត្រលប់ទៅសួរសុខទុក្ខឪពុកម្ដាយ ប៉ុន្តែសំណើរបស់គាត់ត្រូវបានបដិសេធ។ ប្រធានកងរបស់គាត់បានប្រាប់ថា៖ “គេមានពេទ្យហើយ! មិត្តមិនមែនពេទ្យទេ ធ្វើតែការងាររបស់មិត្តទៅ”។ ណុប ហួង[1] អាយុ៤២ឆ្នាំ (២០០១) មានទីកន្លែងកំណើតនៅភូមិដំណាក់រវាង ឃុំពពេល ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ នៅអំឡុងពេលដែលខ្មែរក្រហមបង្កើតសហករណ៍ ហួង ត្រូវបានជម្លៀសទៅឃុំគគីរ...

ឯម ទី និងតូយ មេន រៀបរាប់អំពីផលវិបាកនៃការប៉ះទង្គិចនៅតាមបណ្តោយព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ និងស្ថានភាពសុខភាព

ឯម ទី[1] ភេទស្រី កើតនៅឆ្នាំ ១៩៧២ មានទីកន្លែងកំណើតស្ថិតនៅភូមិក្រាំងរលួស ឃុំក្រាំស្នាយ ស្រុកឈូក ខេត្តកំពត។ បច្ចុប្បន្ន  រស់នៅភូមិបាក់នឹម ឃុំច្រេស ស្រុកជុំគិរី ខេត្តកំពត បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំកើតក្នុងចំពេលប្រទេសកម្ពុ​ជាកំពុងមានសង្គ្រាម។ កាលជំនាន់នោះ ប្រជាជននៅក្នុងភូមិរស់នៅ ក្នុងជីវភាពក្រីក្រខ្វះខាត។ ខ្ញុំ និង គ្រួសារត្រូវហែលឆ្លងនូវការលំបាកជាច្រើន។ ចំពោះសព្វថ្ងៃខ្ញុំប្រកបមុខរបរគឺជាកសិករធ្វើស្រែចម្ការ ដាំដំណាំជាដើម។ បច្ចុប្បន្ន...

Solverwp- WordPress Theme and Plugin